Robin, czyli Rudzik

Pulipanna made by me :)

 

 
(Nie uparłam sie na te kłody, po prostu dalej już nie doszłam :(   )

Urodziła się wczoraj przed północą. Nareszcie, można by rzec, bo sam łebek gotowy był w styczniu. Jakośtakmizeszło.... Nic to, jak mawia pan Wołodyjowski, dobra pora jest zawsze i nigdy
 
Zrobiłam również outfit, poza butkami. Czapeczkę dziubałam wczoraj wieczorem, nie widać ale jest bąbelkowa masochizm w czystym wydaniu, ciemna włóczka i bąbelki i wieczór. I ja.

 Makeup z bliska, niestety screen z insta, bo czyszcząc telefon wywaliłam oryginalne zdjęcia

W kolejce do urodzenia czeka jeszcze jedna dziewczynka, pewnie się doczeka z racji długiego weekendu, który dla mnie oznacza dużo czasu na.... w zasadzie wszystko. Obym zmieściła w tym wszystkim też lalki, bo np. maleńki stosik książek, który czeka niecierpliwie na mój wolny czas, wygląda tak, pozycja na samej górze to "Wygnana Królowa" - jedyne 658 stron 

a te na dole to wyczekana Cherezińska, uch, już czuję to czytanie

Najprędzej jednak od poniedziałku będę na intensywnej rekonwalescencji, znów rozwaliłam plecy, a że dziś nie miałam możliwości pójść do lekarza po zastrzyki, czego niezmiernie żałuję, bo będę 3 dni w plecy z leczeniem, to muszę iść w poniedziałek. A pokłuta i połamana pewnie w ogóle niewiele zrobię 

Nic to Baśka, nic to...

 No naprawdę bardzo wiało... Wywaliłam prawie wszystkie zdjęcia, bo wyglądały mniej więcej tak 

 Do następnego :)

Mała wiedźma

Czyli minifee Momo w nieco innym niż standardowo wydaniu. Ciuszki zrobiłam oczywiście sama, w tym miesiącu jakoś i nawet zmusiłam się do zorganizowania całej wyprawy na fotki, takie na pamiątkę bo set wystawię na sprzedaż :)

Główkę wygrałam w rozdawajce na instagramie, jakiś rok temu, czekała na malowanie a ja na wolne fundusze, zawsze jakoś coś innego było ważniejsze do opłacenia, oraz na pomysł co by z niej zrobić, ale w końcu się udało. Nie jestem zbyt oryginalna w tym temacie, od wiedźm, czarownic, zielarek aż się roi w lalkowym świecie ale może to i dobrze, że można w ten sposób zaspokoić jakieś swoje małe marzenia ;)  Makijaż robiła Tsuki Neko Atelier - fantastyczna, perfekcyjna robota, makijażystka w Europie, co pozwala uniknąć extra kosztów oraz z własnym stylem - mam pewność, że moja lalka nie wygląda jak siostra bliźniaczka setki innych ;)
Na pewno jeszcze nie raz będzie bohaterką zdjęć oraz modelką nowych setów, bardzo mi się podoba a i na zdjęciach wychodzi pięknie. Już mam z dziesięć nowych pomysłów i projektów na nowe ciuchy :D



Spoiler - moje oooooops dotarło, oraz dotarł wig dla daluni DeLorean. W sumie ma już nawet imię, nawet pięć ale do następnego posta pewnie wybiorę to jedno ;)

Dalkowy arrival

Ponieważ wiadomo wszem i wobec, że najlepiej wychodzą zakupy wtedy, kiedy naprawdę ale to naprawdę nie powinno się nic kupować, ani jak naprawdę a naprawdę nie ma za co - tadaaaaaam - przywitajcie nową lalkę w moim stadzie
Dal DeLorean, jeszcze bezimienna, czekam na objawienie i wiga. Dopiero co przybyła, bo przed weekendem, kolejny arrival w rozsądnym czasie



Rys historyczny.
Dalkami zaraziła mnie Aya Aida. Jak widzę jej słodziaki, to aż piszczę i titam do monitora
i natentychmiast chcę je wszystkie mieć 
ALE. To nie jest takie proste. To jest moje drugie podejście do dalki, pierwszą była Loa, kupiona gdzieś dwa lata temu z hakiem i niestety ale nie pokochałam jej, obawiałam się więc, że i ta może skończyć podobnie.
ALE nr 2. Tak się złożyło jakoś we wszechświecie, że jak zapragnęłam DeLorean, to wszechświat to pragnienie moje przemielił i nagle dosłownie w dzień albo dwa wyskoczyło ogłoszenie, Aga szybko dała cynka a ja stojąc jeszcze w kurtce i butach w korytarzu (dosłownie sekundy wcześniej zdążyłam wrócić z roweru), po serii szybkich pmek, zaklepałam tą małą. Baaaardzo szybka akcja. Jak również bardzo szybkie jej przybycie po dwóch dniach. Nawet nie miałam czasu o tym pomyśleć, poprzeżywać, zastanowić się czy aby chcę, czy będzie fajna, nastawienie miałam raczej - a tam, spróbuję a jak nie to sprzedam, ostatni raz próba...

Arrival.
Akurat szyłam nowe bluzeczki do planowanych setów i zapomniałam z tych emocji wyłączyć maszynę...
I nie - to nie moja rączka

Pudło już ma szybkę, dorobiłam sama

 

 

                 



Jest na obitsu 21 cm. Makijaż w stanie idealnym, stockowe oczka też

W paczce razem z nią przyszły ubranka ale i też to zarąbiste jednorożcowe kigurumi :D trochę ciasnawe? ale jakoś to przerobię :) 

No i co?
DeLorean to słodziak nad słodziaki    bardzo się cieszę, że jest moja
  i jak całkiem inna w odbiorze jest od Loi/Loy? Nie mam dla niej jeszcze żadnego sensownego wiga, bo nie planowałam jej wcale, ale już czekam na jeden, a na razie siedzi sobie taki łysolek w szufladzie i wyciągam ją do zmacania a dziś do obszycia
podoba mi się bardzo bardzo bardzo i aż mi sie ryjek uśmiecha jak na nią patrzę
i już myślę o towarzystwie dla niej, no bo jak to tak ją biedną samą jedną zostawiać

Na dalkowej wishliście mam jeszcze kilka pozycji, ostatnio dość mocno przetasowanej i przeanalizowanej, zabieram się za odkładanie i polowanie na jeszcze przynajmniej dwie - 1. Chenille du Jardin (przeuroczy ryjek!!!) oraz 2. Danę - tak, wiem że jest jeszcze na PS, za dużo dolarów, ale w tej chwili akurat jestem niecałe 24 h po zakupie (ponownym) maszyny do szycia i tak jakby wytrzepałam się do zera z kasy lalkowej. Nie wykluczam też innych, jeśli będą w sensownej cenie, taka Erenfried albo Darony albo Ciel (tylko nie pamiętam który, muszę sprawdzić). Jest też jeszcze jedno małe oooops, które się zrobiło samo na dosłownie godziny wcześniej, zanim kupiłam DeLorean (gdybym poczekała... ale skąd mogłam wiedzieć) i dlatego jestem tak wyzerowana, ale ocenę tego oooops zostawiam na moment, jak już ją będę mieć w łapkach

A pozatymco? Życie mnie wessało, szyję sobie dalej raz dużo raz mało. Zima dołująca była ale na szczęście się skończyła. Się rymnęło   A że porobiłam ostatnimi czasy trochę zdjęć, to będzie przynajmniej jeszcze jeden post niedługo, albo dwa jak już dojdzie wig dla daluni
I chyba muszę poświęcić jakiś wieczór i przerobić etykiety na całym blogasku, tak jak jest teraz to łomatkoicórko, od sasa do lasa i wkurza nawet mnie samą szukanie posta z jakimś konkretnym tematem

Dawno temu w trawie...

W parkach przy zamkach mieszkają elfy.
Skrzaty.
Nawykłe do oglądania ludzi, mniej płochliwe niż te łąkowe czy leśne, bardziej ufne i skore do nawiązania kontaktu. Powiedziałabym, że troszkę, troszkę! oswojone. Ciężko przecież ciągle uciekać od kogoś, kogo widzą codziennie, kto dba o to samo co one, z kim mijają się na ścieżkach, pod drzewami czy przy fontannie. Były więc zadbane parki, ogrody i.... zadbane elfy.
Tak było kiedyś...
Dziś zamki, jeśli jeszcze są, nie mają pana ani pani. Nie ma ogrodników, co całe życie spędzili na tych ścieżkach, przy tych krzaczkach, dla których to był cały, najważniejszy świat. Nikt już nie dba, tak jak kiedyś, ba, nawet w 10 procentach tak, o to co zostało z zamkowych parków i ogrodów.

Co się stało z elfami?

Mogę przypuszczać, że mają się nie lepiej niż mój, mam nadzieję, że nie gorzej.
Bida z nędzą to była, chudy, brudny, w skołtunionych szarych włoskach pełno śmieci, liści, ziemi, jakieś zdechłe muszki, ubrany w niemożliwie umorusane COŚ, zdarte do sita tak, że elfik świecił... kolanami ;)  Znalazłam tę bidę w przyzamkowym ogrodzie, z dala od ścieżki (ale ja się lubię szwendać), przy naturalnym maleńkim źródełku (które jest notabene na wysokim STOKU, jest naturalne, obmurowane jeszcze za pańskich czasów i jest cudne :))  Long story short - zabrałam toto do domu, wykąpałam, ubrałam w jedyną pasującą sukienusię, trochę odkarmiłam i co się okazało?  Że to śliczny, rozkoszny, uroczy i urokliwy maluch o różowych włoskach. No cudo! I te elfie uszka! I ta mordeczka!
Odniosłam do zamku, cyknęłam parę fotek na pamiątkę, ale małej się chyba spodobało u mnie, na tyle, że znalazłam ją w plecaku po powrocie do domu ;) Może w pałacu nie mieszkam i mam tylko balkon nie ogrody saskie, ale o swoje domowe elfy umiem zadbać, mam więc kolejnego ;)

Plener. Słowo, które przyprawia mnie o dreszcze, przede wszystkim z powodu braku umiejętności do robienia właściwych ujęć we właściwych miejscach. Może nie pierwszy w życiu, jaki zaliczyłam, ale na pewno też nie "kolejny, jeden z wielu", bo na te lata lalkowania byłam z moimi dziewczynkami może kilka razy na dworze, i to z miernym efektem. I chyba nawet część tych plenerowych fotek wyrzuciłam... Powiedzmy, że lepiej szyję niż robię zdjęcia ;)  Jest to jednak pamiętny plener, bo po pierwsze mimo podobnych ujęć bardzo mi się te fotki podobają, a po drugie jeszcze żadna lalka nie dorobiła się u mnie tak szybko zdjęć po przybyciu :) Prawie świeżutki, data na zdjęciach mówi, że był miesiąc temu. Ofc mam ich więcej, ale są tak podobne, że ograniczyłam sie do czterech najlepszych. Lalka jaką dziś poznaliście, to Dust of Dolls Appi Cöti. Lub Coti, łatwiej znaleźć w guglu. 
Zachwyciłam się nią jak tylko zobaczyłam rok temu. PO preorderze, OCZYWIŚCIE. Prawie zawsze znajduję lalki PO preorderze...  Nie było możliwość dołączyć... Potem pojawiły się na grupie cudne zdjęcia, ómarłam z zachwytu, a potem na markecie, pojedyncze sztuki - w podwójnych a nawet potrójnych!!! cenach. No ludzie...  Jeszcze potem zniknęły nawet te ozłocone... I tak sobie czekałam, czekałam, oglądałam, w międzyczasie kupiłam inne lalki, sprzedałam, a Coti nadal niet. 
Aż do któregoś dnia latem, kiedy rozkręcił się boom na nową lalkę od DoD, nie powiem, bo miałam w tym udział swój, haha :D a raczej informacja, którą posiadłam ;) I nagle jest, Coti, z mejkiem od Viridian House, czyli tym najnaj dla mnie, z Europy - więc bez cła i vatu, w cenie jaką na dzień tamten byłam w stanie za nią zaakceptować, i nie była to na moje szczęście potrojona ani podwojona cena :) Babeczka zgodziła się nawet na raty, bo miała je dwie - z mejkiem od VH i od Esthy, i tą drugą zostawiała sobie, a tą ślicznotę sprzedawała, bo chciała koniecznie zdążyć zebrać fundusze na nową DoD :) I tak sobie ją zaklepałam, wynegocjowałam nawet mały rabat czyli wysyłkę w cenie. I przyszła...
I tu pojawił się problem.
Miała skrakowany makijaż. Od jednego ucha, przez policzek, podbródek, drugi policzek, aż do drugiego ucha. Taka wielka podkowa, widoczna gołym okiem niestety.
Sprzedająca mnie o tym nie poinformowała...
Wręcz przeciwnie, upewniała mnie, że mejkap perfect! chociaż dopatrzyłam sie tej podkowy na zdjęciach, które podesłała, ledwo ledwo ale jednak było widać, kiedy wiedziałam już, czego szukać, no i przyznała mi w końcu rację... Potem tłumaczenia, że to nie crack, tylko "tak zwany rozpływ mejkapu", rozpękło się przy clearowaniu, na mokro, rozjechało, ciężko mi to wytłumaczyć, bo nie doświadczyłam czegoś takiego na innych lalkach ani sama, ale że miałam już inne lalki z typowo spękanym mejkapem (hello lati...), to mogłam też stwierdzić, że faktycznie spękanie cleara to to nie jest. Takie w sumie niewiadomoco. Niby nie wada i pękać nie będzie, ale no jednak gdybym wiedziała o tym, to bym jej nie kupiła BO zależało mi właśnie na TYM konkretnym mejkapie, Znów long story short - z pomocą tej babeczki załatwiłam nowy stary mejkap u Viridian House, która była tak uprzejma poprawić łebek za friko, pokryłam jedyne koszty wysyłki, poczekałam 6 tygodni na łebek i jest, teraz perfekcyjnie idealnie cudny, bez żadnych skaz i wad, taki jak powinien być i jak chciałam. 
Nawet pasowała na nią jedna, jedyna, sukienka, więc ubrałam żeby nie leżała goła. Dorobiła się sesji, jak widać, też. Miało być więcej zdjęć, ale że nie byłam wtedy sama,tylko z synkiem i było zimno, to nie dałam już rady. Ale chyba nie jest źle i tak :)
Obecnie, jako mój święty graal, leży w szufladzie i wyciągam ją wieczorami na razie, żeby zmacać, poprzytulac i znów schować, bo nie mam miejsca, jeszcze, żeby ją ładnie wyeksponować i nie musieć zamykać w ciemnym więzieniu :)  Oraz czeka na swój czas przy maszynie, bo mimo chęci nie byłam w stanie czasowo jej jeszcze obszyć. Jeszcze. Ale jest w planach na tą zimę. Kooooonieeeeeeccccc.....

Taki długi post, cukierek dla każdego, kto wytrwał do końca :D

Na bieżąco

Nie wiem od czego właściwie zacząć. Podobno nie zaczyna się od końca, ale chyba nie mam wyjścia, jeśli teraz zacznę, streszczać choćby, co działo się przez te półtora roku, to rzeczy z teraz będę mogła pokazać za jakiś rok XD, więc po prostu zacznę od teraz.

Teraz szyję sobie o tak:

 

Świeżutkie bluzy z tego tygodnia i weekendu :) 

 Dwa tygodnie temu były (i nadal jeszcze są) o takie:

Dwie moje ślicznotki, minifee Halloween 2017 (pierwsze fotki, mój smutasek kochany) oraz Alicia (ostatni rządek ostatnie zdjęcia, tuż nad tekstem, pocieszna ciapa i życiowy nieogar), oba mejkapy moje, nie są super extra ale robiłam je w sumie rok temu, przydałoby się je zmienić chociaż Alicii i z tej ciapy zrobić coś fajniejszego i mhhhhooooczniejszego :)

Jak widać po zdjęciach moje stadko lalkowe powiększyło się o minifkę, a właściwie to jedno ciałko i kilka łebków XD tak, wiem, powinny być ocielone ale jakoś tak wychodzi zawsze, że zamiast kliknąć kolejne ciałko dla łebków - klikam następną lalkę (btw dlaczego minifkowe ciałka są tak straszliwie drogie???  doliczając do ceny ciałka/lalki przesyłkę, cło i vat, zabiły mnie te opłaty przy Alicii :( to było extra 700 złotych!!!!! do ceny lalki, która tez przecież jest jedną z droższych msd. KURTYNA.), a częściej materiałki, materiałki, koronecki, pierdółecki, oczka mako (cudooooowne <3 ) wigi (lecą!) albo jak ostatnio profesjonalny mejkap dla minifkowego łebka, gdyż trzeci (no wieeeem :D) jest w malowaniu, już na finiszu i powinien wrócić przed świętami; jak tylko zarobię na to, bo płatność po ukończeniu na moje nieszczęście i pokusę, a spłukana jestem, bo ofc kupiłam powyższe materiałki do szycia oraz blajtki oraz parę innych drobiazgów i na koncie mam okrągłe zeeeero XD

Tę część lalkowej rodzinki, której nie znaliście, mamy więc z głowy ;) jeszcze ich trochę zostało, kilka tez było w międzyczasie i wybyło na rzecz innych, taka wymiana, żałuję tych lalek ale niestety na wszystkie mnie po prostu nie stać. Na razie, mam nadzieję ;P

Co będzie następnym razem jeszcze nie wiem, ale na pewno coś fajnego :)